Techniki rozbiórki budynku dobiera się do konstrukcji obiektu, jego otoczenia i poziomu ryzyka. Nie zawsze liczy się tylko tempo prac. Równie ważne są bezpieczeństwo, kontrola nad przebiegiem robót oraz ograniczenie wpływu na sąsiednią zabudowę. Dlatego przed rozpoczęciem rozbiórki trzeba ocenić, która metoda będzie w danym przypadku najwłaściwsza. Poznaj te stosowane najczęściej i dowiedz się, jak podjąć właściwą decyzję.
Rozbiórka ręczna i selektywny demontaż
Jest to technika stosowana tam, gdzie potrzebna jest duża precyzja. Obejmuje demontaż prowadzony etapami, często od wnętrza budynku lub od jego wybranych elementów. Używa się jej przy obiektach częściowo przeznaczonych do zachowania, w gęstej zabudowie, a także w przypadku potrzeby odzyskania części materiałów. HSE (Health, Safety, Environment) wskazuje, że przy pracach rozbiórkowych bardzo ważna jest właściwa sekwencja działań, ograniczająca ryzyko niekontrolowanego zawalenia. Ważny jest również systematyczny demontaż umożliwiający ponowne użycie lub recykling materiałów.
Zalety tej metody, to:
- dokładność,
- wysoka kontrola nad przebiegiem robót,
- niewielkie ryzyko uszkodzenia sąsiednich elementów.
Wadą takich rozbiórek pozostają czasochłonność i wyższy udział pracy ręcznej, a więc zwykle także wyższy koszt jednostkowy. Technikę tę wybiera się w przypadku, kiedy nie liczy się wyłącznie szybkość, ale też porządek prac i możliwość segregacji odpadów.
Rozbiórka mechaniczna ciężkim sprzętem
Obecnie najczęściej stosowaną metodą rozbiórki w Katowicach przy typowych obiektach murowanych, żelbetowych i przemysłowych jest zastosowanie sprzętu mechanicznego. W tym przypadku wykorzystujemy koparki wyburzeniowe, nożyce, młoty hydrauliczne, chwytaki i kruszarki. Rozbiórki mechaniczne sprawdzają się przy wystarczająco dużej przestrzeni na pracę maszyn i bezpieczne wyznaczenie strefy niebezpiecznej. Taka technika daje dużą wydajność i dobrze sprawdza się przy całkowitej likwidacji obiektu. Największa zaletą metody mechanicznej jest szybkość. Niemniej istnieją też pewne minusy: duży hałas, drgania, zapylenie i mniejsza precyzja niż przy demontażu ręcznym. Przed wyborem tej techniki trzeba ocenić wpływ robót na otoczenie. Ważne jest, aby pamiętać o bieżącym usuwaniu materiałów z miejsca pracy oraz stosowaniu sprzętu zgodnego z dokumentacją i warunkami robót. Stanowi to warunek sprawnych i bezpiecznych rozbiórek.
Rozbiórki od góry do dołu
Przy wyższych budynkach albo w miejscach o ograniczonej przestrzeni często stosuje się metodę top-down, czyli rozbiórki prowadzone kondygnacja po kondygnacji. HSE wskazuje wprost, że przy niewielkie przestrzeni wokół obiektu zwykle właśnie ta metoda okazuje się najbezpieczniejsza. Zapewnia ona wysoką kontrolę nad stabilnością konstrukcji i nad spadaniem odłamków. Wysoki poziom kontroli bez wątpienia stanowi istotną zaletę. Wadą pozostaje dłuższy czas prac i konieczność bardzo dokładnego planowania kolejności rozbiórki. W zamian zyskuje się większe bezpieczeństwo tam, gdzie nie ma miejsca na szybkie „siłowe” wyburzenie.
Każda technika rozbiórki ma inne zastosowanie, mocne strony i ograniczenia. Właściwy wybór metody wpływa nie tylko na sprawność prac, ale też na bezpieczeństwo ludzi, sprzętu i otoczenia. Dlatego rozbiórki warto planować w oparciu o realne warunki obiektu, a nie jeden, uniwersalny schemat.
